18 mezar açtırdı, oğlunun cenazesine ulaştı

Merkez üssü Kocaeli’nin Gölcük ilçesi olan 17 Ağustos 1999 Marmara Depremi’nin üzerinden 27 yıl geçmesine rağmen, o gece yaşanan acılar ve sonrasında verilen mücadeleler hafızalardaki yerini koruyor. Deprem gecesi oğlu Serkan ile birlikte enkaz altında kalan 70 yaşındaki Emine Cebeci, 16 saat sonra yaralı olarak kurtarıldı. Oğlu ise 13. saatte enkazdan çıkarılarak hastaneye sevk edildi ancak sevkin ardından kendisinden bir daha haber alınamadı.
Bir yıl boyunca hastanelerde tedavi gören ve 14 kez ameliyat olan Cebeci, tüm yaşadığı zorluklara rağmen oğlunu aramaktan vazgeçmedi. 4 yıl boyunca Türkiye’nin dört bir yanında oğlunun izini süren, emniyetleri, hastaneleri ve morgları dolaşan Cebeci, başlattığı hukuki mücadele sonucu 18 mezarın açılmasını sağlayarak evladının cenazesine ulaştı.

“1999 bizim için milattan önce ve milattan sonra gibi oldu”
O gece yaşadıklarını anlatan Emine Cebeci, “Derler ya, ‘milattan önce, milattan sonra’ diye. Bizim için de öyle oldu. 1999’dan önce bir hayatımız vardı, 1999’dan sonra başka bir hayata döndük. O gece oğlumla beraber evdeydik. Çok sıcak bir ağustos ayıydı. Bu sıcaklar beni zaten hep korkutur. Yine böyle kötü, sıcak bir geceydi. Oğlum astsubaylığı kazanmıştı. ‘Gece erken yatayım, yarın sabah raporlarımı götüreceğim askeriyeye’ dedi. Televizyon izliyordum. O sırada büyük bir gümbürtü koptu. O kadar büyük bir gümbürtüydü ki deprem olduğunu düşünemedim. Bir an evin altından tren geçiyor zannettim. Öyle sert bir sarsıntıydı. Birden fırladım. Oğluma koşturayım, korkmasın diye düşündüm. Ne yazık ki üç adım atabildim, dördüncü adımı atamadım. Hani ’45 saniye sürdü’ dediler ya, biz ilk 10 saniyede yıkılan evlerden biriydik” dedi.

“Öyle bir sarsıntıydı ki döne döne yıkıldık”
Birinci katta oturduklarını ve üzerlerinde 5 kat bulunduğunu belirten Cebeci, sarsıntının şiddetine dikkati çekerek, sözlerini şöyle sürdürdü:
“Sağa sola çarpa çarpa, döndüre döndüre evimiz yıkıldı. Öyle bir sarsıntıydı ki döne döne yıkıldık. Ben yüzüstü yere düştüm. Bütün merdivenler yıkılmış, yanıma gelmiş. Sadece çenem yerdeydi. Kafam kımıldamıyordu. Beton kafama değiyordu ama ezmiyordu. Bacaklarım, kolum kolonun altında kaldı. Aradan zaman geçti. Oğluma seslendim, sesini duyayım diye. Ondan hiç ses alamadım. ‘Eyvah’ dedim, ‘Oğlum öldü herhalde.’ Hiç aklımı kaybetmemeye çalışıyorum, yüzüstü düştüğüm halde. Deprem olduğunu düşünmüyorum. ‘Bizim bina yıkıldı’ diyorum. Sahilden gören olur, binanın yıkıldığını fark eder, yardım eden olur diye düşünüyorum. Ama bir iki saat hiç kimseden ses gelmedi. Ne sahilden ne dışarıdan. Bir iki saat sonra oğlumun sesini duydum. ‘Anne, iyiyim. Sadece ayağım ezik’ dedi. ‘Tamam oğlum, dayan. Sahilden dönenler görür bizi, kurtarırlar’ dedim.”

“Oğlum, ‘Kurtaramayacaklar bizi, kimse yok’ dedi”
Enkaz altında oğluyla sabaha kadar konuştuklarını dile getiren Cebeci, “En son oğlum, ‘Kurtaramayacaklar bizi, kimse yok’ dedi. ‘Hakkınızı helal edin’ dedi. ‘Yok oğlum, öyle deme. İlla kurtulacağız. Sen gayret et’ dedim. Oğlum helalleşmeyi düşünüyordu ama ben o an bunu düşünemedim. Ona cesaret vermeye çalışıyordum. Saatlerce arada gelen giden olmaya başladı. Enkazı görenler yardıma koşmaya çalıştı. Komşuların sesini duyuyoruz ama onlar bizim sesimizi duyamıyor. Enkazın altında sen her şeyi duyuyorsun ama onlar seni duyamıyor. Enkazlarda çok büyük yanlışlar oluyor. Üzerine o kadar insan çıkıyor ki o devamlı betonlar kayıyor. Sağlam insanlar aşağıda ezilmeye başlıyor. Hiç kimse orada ilk anda ölmedi. Bazen ölmek istiyorsun, ölemiyorsun. Diri diri mezara giriyorsun ama çaresizsin yapacağın bir şey yok. Oğluma teselli vermekten kendime unutmuştum” ifadelerini kullandı.

“Allah’a şükürler olsun. Oğlumu buldular ya, beni bulmasalar da olur’ diyordum”
Aradan 13 saat geçtikten sonra oğlunun enkazdan sağ olarak çıkarıldığını ifade eden Cebeci, “Allah’a şükürler olsun. Oğlumu buldular ya, beni bulmasalar da olur’ diyordum. Sadece bizim binamızın yıkıldığını zannediyorum. Oysa deprem olmuş, her taraf yerle bir olmuş. Daha sonra oğlumu çıkardılar. Yanında köpeğimizi de çıkardılar. Köpeğimiz yaşıyordu. Oğlumla beraber onu da çıkardılar. Oğlum, ‘Gitmem, annemi çıkarın. Annem aşağıda yaşıyor’ diyordu. Daha sonra en yakın arkadaşım zorla oğlumu ikna etti ve Gölcük Askeri Hastanesi’ne götürdü. Ben hep şükrettim. ‘Oğlum gitti, kurtuldu. Ben kurtulmasam da olur’ diye düşündüm. Saat 16.00 sıralarında beni de oğlumdan üç saat sonra çıkardılar. Çıktığımda çok kötüydüm. Herkes bunu söylüyor. ‘Serkan çok iyiydi, senin hastaneye ulaşacağını bile düşünmüyorduk’ diyorlardı” dedi.

“Oğlumu kaybettiğim yerde arayacaktım”
Enkazdan çıktığında her yerin yerle bir olduğunu gördüğünü aktaran Cebeci, tedavisinin ardından başlayan zorlu arayış sürecini şöyle anlattı:
“Gölcük adeta yerle bir olmuştu. Ben sadece oğlumu soruyordum. Bir yıl boyunca hastanelerde kaldım, sürekli ameliyat oldum. Ayağımdan 14 kez ameliyat geçirdim. ‘Ben Serkan’ı bulacağım’ dedim. Onu kaybettiğim yerde arayacaktım. Gölcük’e geldiğimde bir baktım, duvarların üzerinde hep kayıp insanların fotoğrafları vardı. Bir sürü kayıp vardı. Askeriyeye gittim. Askeriye bana, ‘Biz 18 kimsesiz kişiyi gömdük ama resimleri elimizde’ dedi. Resimlere baktım, benim oğlum yoktu. Yine de ‘Bakın, bir sürü kayıp var. Bu kayıplardan biri o mezarlıktan çıkabilir. O 18 mezarın açılmasını istiyorum’ dedim. Çünkü hangi kaybı bulsak, bir anne için bu huzurdur.”

“Benim oğlum o mezarlardan birinden çıktı”
Kayıp aileleriyle bir araya gelerek yıllarca sürecek bir hukuk mücadelesi başlattıklarını belirten Cebeci, “Benim mahkeme sürecim 4 yıl sürdü. Mezarları açtırabilmek için mücadele ettim. Mahkemeye para yatırmadan zaten süreç ilerlemiyordu. Daha sonra tüm kayıp ailelerinin davaları iptal oldu. Bir tek benimki devam etti. Ben de tekrar üst mahkemeye müracaat ettim. Depremi yaşamışsın, bağırıyorsun ama seni soran olmuyor. Sonunda mezarlar açıldı. 18 mezarın açılmasını istedim. Benim oğlum çıkacak diye değil, başka kayıpların bulunması için açtırdım ama benim oğlum o mezarlardan birinden çıktı. 4 yıl sonra. Ben bu 4 yılda Türkiye’de gitmediğim yer bırakmadım. Bu işler öyle ufacık bir aramayla olmuyor. Her gün sırtımda kayıpların resimleriyle Türkiye’yi dolaştım. Oğlumun mezarını buldum ama yine de ‘Ya oğluma benzeyen biri olsaydı?’ diye düşünüyorsun. 4 yıl sonra bulmak öyle kolay bir şey değil. Herkes cenazesini aldı, kabul etti. Benimki çok zor oldu. Çünkü çocuğumu sağ olarak göndermiştim, ben de onu her yerde sağ olarak arıyordum. Öldüğünü aklına bile getirmiyorsun” şeklinde konuştu.

“Yıllarca sokak sokak dolaştım”
Gözyaşlarına hakim olamayan Cebeci, sözlerini şöyle noktaladı:
“Ben 4 yıl kapımı kapatmadım ‘Çocuğumdan bir haber gelir, bir ses duyarım’ diye düşündüm. Yıllarca sokak sokak dolaştım. Her arabanın içine baktım. ‘Acaba benim çocuğum bir yerlerde şuurunu yitirdi de geziyor mu?’ diye düşündüm. Bakırköy’e gittim, akıl hastanelerini aradım. Oğlumu bulana, o mezarlar açılana kadar aramadığım program, gazete, haber kalmadı. Yurt dışına kadar fotoğrafını gönderdim. ‘Belki bir gören olur, bir yerlerden bir ses gelir’ diye umut ettim.”

Başiskele’nin Nüfusu 108 Bin 185’e Ulaştı

TÜİK verilerine göre, 2019 yılında 102 bin 241 olan Başiskele nüfusu, binde 56,5’lik nüfus artış hızı en fazla olan ilçe olurken, nüfusu 2020’de 108 bin 185’e ulaştı.

Başiskele nüfusunun 54 bin 527’si erkek, 53 bin 658’si ise kadın olarak açıklandı.

En kalabalık mahalle Barbaros
Başiskele’nin en kalabalık mahallesi bu yıl da değişmeyerek Barbaros Mahallesi oldu. Barbaros Mahallesi’nin nüfusu 13 bin 6 olarak açıklandı.

Barbaros Mahallesi’ni, Yeşilyurt Mahallesi 11 bin 476 ve Fatih Mahallesi 7 bin 853 nüfusla takip etti.

41 Saat Kocaeli Haber

Eşine Destek Olmak İçin Girdiği Evinin Mutfağından 23 Bin Kişiye Ulaştı

Kartepe ilçesinde yaşayan 2 çocuk annesi Sibel Kablan Kırıktaş, 2 yıl önce maddi problemler yaşadığı süreçte eşine destek olmak için evinde yaptığı börekleri satmaya başladı.

Daha sonra farklı restoranlardan da sipariş alan Sibel Kırıktaş, yaptığı yemekleri açtığı sosyal medya hesabından paylaşmaya başladı.

Takipçilerinden de yemek siparişleri almaya başlayan Kırıktaş, kısa sürede büyük bir kitleye ulaştı.

Evinde yaptığı yemeklerle sosyal medyada 23 bin takipçiye ulaşan Kırıktaş, siparişlere yetişemez hale geldi.

Tüm gününü yemek yaparak geçiren Kırıktaş, yaptığı yemekleri arabası ile müşterilerine ulaştırıyor.

Sakarya ve İstanbul gibi çevre illerden de siparişler almaya başladığını söyleyen Kırıktaş, müşterilerinden gelen taleplerin kendisini motive ettiğini dile getirdi.

“Eşime nasıl destek olabilirim düşüncesi ile bu işe girdim”
Ekonomik problemler sebebi ile başladığı yemek yapımının hobisi haline geldiğini söyleyen Kırıktaş, “İlk başlamamdaki amaç ekonomik problemlerimizdi.

Eşime nasıl destek olabilirim düşüncesi ile bu işe girdim. Tesadüf eseri, Kocaeli’de çok ünlü bir restoranın aşçısı ile diyalog kurdum.

O restorana uzun yıllar su böreği yaparak bu işe başladım. Ondan sonra farklı bir restorana içli köfte yapmaya başladım.

Bu işi Kocaeli’deki herkese ulaştıralım düşüncesi ile sosyal medya hesabı açtık. Şu anda ciddi anlamda bir kitleye ulaştık” dedi.

“23 bin kişilik aileyiz”
Müşterilerinin verdiği olumlu tepkiler sebebi ile işini bırakmayı düşünmediğini söyleyen Sibel Kablan Kırıktaş, “En büyük reklamı ağızdan ağza aldık. Mesela, müşteriye yemek götürdüm, o arkadaşlarına bahsetti.

Bu şekilde takipçi sayımız iki sene içinde 23 bine ulaştı. İnsanlara ulaşabilmek için reklamlar da yaptık. Bu iş bir zorunluluktu, hobiye dönüştü.

İnsanların tepkilerinden dolayı bu işi bırakmak istemiyorum. O kadar güzel yaklaşımlar var ki insanı motive ediyor, hayata bağlıyor.

Artık biz onlarla aile olduğumuzu düşünüyoruz. Koskoca 23 bin kişilik aileyiz” diye konuştu.

“İsmimi Türkiye çapında duyurmak istiyorum”
Bir gününü anlatan en büyük hayalinin ‘Masterchef’ isimli televizyon programına katılmak olduğunu belirten Kırıktaş, “Yardımcım var, her işime yardım ediyor.

Siparişleri bir gün önceden alıyoruz. Siparişlerimizin hazırlığını akşamdan yapmış oluyorum. Sabah kalkıyoruz. Pişirmesi gerekenleri pişiriyoruz, kızartılması gerekenleri kızartıyoruz.

Bizzat ben kendim ellerimle teslim ediyorum. Arabamla kendim kapısına teslim ediyorum. Bu işe başlarken benim çok bir hayalim yoktu. Şu anda çok büyük hayaller kurabilecek durumdayız.

Büyük bir imalathane açabiliriz diye düşünüyorum. Bunu zaman şekillendirebiliriz.

Bu seneki hayalim Masterchef isimli televizyon programına katılmak. İsmimi Türkiye çapında duyurup, birinci olmak istiyorum” şeklinde konuştu.

41 Saat Kocaeli Haber

Türkiye’de Korona Virüsü Taşıyan Kişi Sayısı 47’ye Ulaştı

Sağlık Bakanı Fahrettin Koca, koronavirüs mücadelesine ilişkin açıklamalarda bulundu.

Şu ana kadar ölüm olmadığını belirten Bakan Koca, vaka sayısının arttığını bildirdi.

41 Saat Kocaeli Haber