Ressam adaylarının hünerleri sergilendi

Kocaeli Sanat Merkezi’nde resim eğitimi eğitim alan 5-18 yaş aralığındaki yaklaşık 100 öğrencinin eserleri, bir alışveriş merkezinde düzenlenen sergiyle görücüye çıktı. Minik ve genç yetenekler, hünerlerini aktardıkları çalışmalarını katılımcılara gösterme imkanı buldu. Merkezin 2014 yılında kurulduğunu ifade eden Kocaeli Sanat Merkezi Sahibi Mahir Başkaya, “2014 yılında kurulmuş olan okulumuzdan bugüne kadar yüzlerce sanatçı yetiştirmiştir. Bugün 5 ile 18 yaş arası yaklaşık 100 öğrencinin eserinin bulunduğu resim sergimimizin açılışını yaptık. Sergimize katılan öğretmenlerimize, öğrencilerimize, velilerimize ve tüm misafirlerimize teşekkür ederim” dedi.
Serginin 4 gün açık kalacağı öğrenildi.

Ressam adaylarının hünerleri sergilendi

Kocaeli Sanat Merkezi’nde resim eğitimi eğitim alan 5-18 yaş aralığındaki yaklaşık 100 öğrencinin eserleri, bir alışveriş merkezinde düzenlenen sergiyle görücüye çıktı. Minik ve genç yetenekler, hünerlerini aktardıkları çalışmalarını katılımcılara gösterme imkanı buldu. Merkezin 2014 yılında kurulduğunu ifade eden Kocaeli Sanat Merkezi Sahibi Mahir Başkaya, “2014 yılında kurulmuş olan okulumuzdan bugüne kadar yüzlerce sanatçı yetiştirmiştir. Bugün 5 ile 18 yaş arası yaklaşık 100 öğrencinin eserinin bulunduğu resim sergimimizin açılışını yaptık. Sergimize katılan öğretmenlerimize, öğrencilerimize, velilerimize ve tüm misafirlerimize teşekkür ederim” dedi.
Serginin 4 gün açık kalacağı öğrenildi.

Gençler önce sipariş veriyor, sevgililerinden ayrılınca ressamı engelliyor

Kocaeli’de 7 metrekarelik alanda resim yapan iki ressam, yıllardır mesleklerini sürdürüyor. Farklı hayat hikayesi olan 2 arkadaş hobi olarak başladıkları işi, mesleğe dönüştürdü. Türkiye’nin ve dünyanın çeşitli yerlerine sipariş alan ressamlar, yaptıkları resimleri kargoyla sahiplerine ulaştırıyor. Dersler de veren, gençlerin sanata çok meraklı olduklarını söyleyen iki ressam, heveslerinin çok çabuk geçtiğini, eğitimlerden ise çok çabuk sıkılarak yarım bıraktıklarını dile getirdi. Hayatı hızlı yaşayan gençlerin resim çizdirdiğini söyleyen ressamlar, sevgililerinden ayrılmaları sebebiyle siparişi almadıklarını, emeklerinin bu sebeple çöpe gittiğini anlattı.

“Bu işten para kazanılabileceğini anlayınca resim işine başladım”
Resim işine mecburiyetten başladığını söyleyen 59 yaşındaki Ergün Akdemir, “30 senedir bu işi yapıyorum. Bu mesleğe başlama hikayem şöyle oldu; sokakta zabıta kovalarken ‘ne yapabilirim’ dedim ve mesleğime başladım. Eskiden de resim çiziyordum, eşe dosta hediye ediyordum. Bu işten para kazanılabileceğini anlayınca resim işine başladım. İlgi alanım sadece portre. Senede bin tane yaptığımı hesap edersek 30 senede ne kadar yatığımı siz düşünün. Şuana kadar çok fazla portre yaptım. Akıllı telefonlar çıktıktan sonra işlerimiz biraz daha artmaya başladı. Çünkü bizim buradan resim yaptığımızdan Ağrı’daki vatandaşın da yurt dışındaki vatandaşın da haberi yoktu. Sosyal medyanın güzelliği bu işte. Ben ve arkadaşım Sinan, Türkiye’de en çok portre çizen kişileriz” dedi.

“Çok çabuk sıkıyorlar”
Yeni kuşağın çok ilginç olduğunu söyleyen Akdemir, “Gençlerin kimisi, cep telefonları yüzünden bir makas dahi kullanamazken kimisi ise kendilerini çok güzel bir şekilde geliştiriyorlar. Özellikle sanatsal konularda biraz daha yelpazelerini genişlettiler. Yani ilgileri sanatsal konulara yöneldi ama hala hayal dünyasındalar. Ders almaya geliyorlar ve dersin ortasında dersi bırakıp gidiyorlar. Çok çabuk sıkıyorlar. Bu, bana göre yeni neslin genel hali. Çünkü odaklanma, konsantrasyon sıkıntısı çekiyorlar. Bu bizim mesleğimizde de çok net anlaşılıyor. Çok hevesliler ama bilmiyorlar ki; heves etmek yetmiyor, sebat edecekler. Ne demişler; ‘sabırla koruk helva olur,’ birisi eksik olursa olmaz” diye konuştu.

Bu resimlere emek veriyoruz ancak emeklerimizin karşılığını alamıyoruz”
Emeklerinin karşılığını alamadıklarını söyleyerek bu duruma isyan eden Akdemir, “Başımıza çok gelen olaylardan bir tanesini anlatayım. Çocuk geliyor, siparişini veriyor. Resim bittikten sonra arıyorum, bana kız arkadaşından ayrıldığını söylüyor ve resmi almıyor. Bu resimlere emek veriyoruz ancak emeklerimizin karşılığını alamıyoruz. Çantalarımız sipariş verilmiş ve alınmamış birçok resimle dolu. Her işte olduğu gibi bizim de bu işin en büyük sıkıntısı bu” şeklinde konuştu.

“Daha önce fabrika işçisiydim”
Daha önce fabrika işçisi olduğunu söyleyen Sinan Koç, “Sendikal faaliyetlerden dolayı işten çıktıktan sonra, daha önce olan bu mesleğimi sokakta sürdürmeye başladım. Aslında işçi olduğum dönemde, ressamlığı hobi olarak yapıyordum. Daha sonra ticarete döktüm. Her sene özel günlerde değişik hediye arayan kişiler buraya gelip bize sipariş veriyorlar, hiç boş kalmıyoruz” ifadelerini kullandı.

“7 metrekarelik bir alanda iki kişi çizimlerimizi yapıyoruz”
Türkiye’nin ve dünyanın birçok yerinden sipariş aldıklarını söyleyen Koç, “Çoğu kez resimleri kargolarla gönderdiğimiz oluyor. Yaklaşık 7 metrekarelik bir alanda iki kişi çizimlerimizi yapıyoruz. Çoğu zaman bize yaptırılan ve alınmayan resimler, bizim için sorun oluyor. Bizim numaramızı dahi engelledikleri oluyor ve yaptığımız iş boşa gidiyor. Bu şekilde onlarca resim elimizde kaldı, hepsi çantada duruyor ve hiçbir işimize yaramıyor. Ya yakacağız ya da atacağız bu resimleri çünkü dönüp bakamayız. Bu işin işte kötü tarafı bu” dedi.  (İHA)

41 Saat Kocaeli Haber

Bir kurs ile hayatı değişti

Kocaeli’nin Kartepe ilçesine bağlı Uzuntarla Mahallesi’nde yaşayan Filiz Altuğ Kaya (55), çocukluk hayalini 2005 yılında gerçekleşti. Çocukluğundan bu yana resim yapmaya ilgi duyan Altuğ Kaya, 20 yaşında evlendikten sonra yeteneğini mesleğe dönüştüremedi. 2005 yılında Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Meslek Edindirme Kurslarına (KOMEK) başvuran Altuğ Kaya, uzun süre resim eğitimi aldı. Zaman içerisinde kendisini sanat alanında geliştiren Altuğ Kaya, 2015 yılında da İzmit Belediyesi Halk Eğitim Müdürlüğü’nde resim eğitmenliği yapmaya başladı. Evini adeta atölyeye dönüştüren Altuğ Kaya, çok sayıda sergi de açtı.

“Arkadaşımın annesi sayesinde resimle tanıştım”
Resme olan ilgisinin küçük yaşlarda başladığını anlatan Kaya, “Çok sevdiğim arkadaşımın annesi resim yapıyordu, yağlı boya çalışıyordu. Onların evine gittikçe, o yağlı boyalara özene özene bakar ve sorular sorardım. Aslında benim ilgimin ilk çıkış noktası bu. Arkadaşımın annesi sayesinde yağlı boya resmini tanıdım. Zaten küçükken diğer çocuklar kalemi ilk ellerine aldıklarında harfleri yazarken ben ise resim yapıyordum. Zaman geçti, 20 yaşında evlendim. Aileme de her zaman serzenişte bulunurum. O dönemler ailelerimiz, şimdiki aileler kadar yetenek avcısı değildi. “Bizim çocuğumuz resim yapıyor, güzel de yapıyor. Kızımızın peşine düşelim, bunun ciddi bir eğitimi alsın” gibi bir yaklaşımda bulunmadılar. Daha sonra zaten evlendik, üzerinden 35 yıl geçti. Zaman içerisinde İzmit’teki şartlar ilerledikçe bu işin eğitimini almaya karar verdim” dedi.

“Kararlılıkla, “bir gün bu işin eğitimini alacağım” demiştim”
Uzun yıllar eğitim alabilmenin hayalini kurduğunu belirten Filiz Altuğ Kaya, “Kafamda sürekli eğitim almak vardı. “Ben bir gün bu işin eğitimini alacağım” demiştim. Hatta ilk eğitim almaya teşebbüs ettiğimde kurs Gölcük ilçesine bağlı Değirmendere Mahallesi’nde açılacaktı. İstanbul’dan eğiticiler gelip, kurs verecekti. Eşime teklif ettiğimde kabul etmemişti. Çünkü biz o dönemler İzmit ilçesinde oturuyorduk. Gayet kararlı ve sakin bir ses tonuyla, “ben bir gün bu işin eğitimini alacağım” dediğimi hatırlıyorum. Sonra İzmit’teki şartlar el vermeye başlayınca eşim de söyleyecek bir şey bulamadı. Ondan sonrası çorap söküğü gibi geldi” diye konuştu.

2005 yılında KOMEK atölyesinde eğitim almaya başladığını kaydeden Kaya, 10 yıl eğitimlere devam ettiğini, hatalarını fark ettiğini ve bu alanda kendisini çok geliştirdiğini vurguladı. 2015 yılında da İzmit Halk Eğitim Müdürlüğü’ne resim eğitmeni olarak göreve başladığını söyleyen Kaya, aynı zamanda çeşitli kurum ve kuruluşlarda sergi açtığına dikkat çekti. Çalışmalarında tüm teknikleri kullandığını dile getiren Kaya, “Kara kalem, sulu boya, akrilik, yağlı boya vs. gibi tüm teknikleri çalıştım. Aslında içimden ne gelirse onu yapıyorum. Yeni başlayan arkadaşlarımıza da tavsiyem olsun. Ne kadar çok teknik öğrenirlerse, o kadar çok güzel netice alabilirler” diye konuştu.

“Abdurrahman bey, sen bir atölyede yaşıyorsun”
Evini atölyeye dönüştürdüğünü belirten Kaya, “Evim biraz çöp eve döndü. Şuanda bulunduğum alanda adım atılamayacak durumdaydı. Eşim bana evde özel bir yer ayarladı ve atölye olarak çalıştığım alandaki fazlalıkları oraya koyduk. Eşim bazen bana serzenişlerde bulunuyor. Bende ona, “Abdurrahman bey, sen bir atölyede yaşıyorsun. Artık bunu kabul et” diyerek espiri yapıyorum” dedi.

“Sanat bana çok şey kattı”
Kaya, sanat ile ilgilenmenin kendisine çok şey kattığını da kaydederek, “Sanat bana bütünsel düşünmeyi, ön yargılı olmamayı, hümanizmi kattı. Örneğin bir evin dışına baktığımız zaman sadece rengini görebiliriz. Rengi kremdir, beyazdır, yavru ağzıdır ama iç badanasını, iç dizaynını bilemezsiniz. Bu da derin düşünmektir. Resim bana derin düşünmeyi öğretti, empati duygum arttı” sözlerine ekledi.(İHA)

41 Saat Kocaeli Haber