Bilim İnsanları Depresyona %80 Etkili Tedavi Geliştirdi

Depresyon tedavisi SAINT ile tıp dünyasında yeni bir çağ açılabilir. Stanford’daki araştırmacılar, şiddetli depresyon belirtileri gösteren katılımcıların neredeyse %80’inde hızlı bir rahatlama sağlayan manyetik beyin stimülasyonu kullanan yeni bir tedavi türü buldu.

Stanford’dan bir makaleye göre, çalışma Stanford Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde yüksek dozlarda manyetik beyin stimülasyonu kullanılarak gerçekleştirildi.

Stanford hızlandırılmış akıllı nöromodülasyon terapisi (SAINT) olarak bilinen tedavi hem yoğun hem de bireyselleştirilmiş bir manyetik beyin stimülasyonu şeklinde gerçekleşiyor.

Çalışma, tedavinin şiddetli depresyon gösteren deneme katılımcılarının %79’unda remisyona neden olduğunu buldu. Remisyon tipik olarak günler içinde meydana geldi ve sadece geçici yorgunluk ve baş ağrısı yan etkileriyle aylarca sürdü. Araştırmanın kıdemli yazarı Nolan Williams, “İyi çalışıyor, hızlı çalışıyor ve invaziv (zarar verici olan doku oluşumu) değil.” dedi.

Depresyon tedavisi SAINT nedir?
Potansiyel olarak oyunun kurallarını değiştiren çalışma, tedaviye dirençli depresyonu olan 29 kişiyi içeriyordu ve bunların yaklaşık yarısı SAINT tedavisi aldı ve geri kalanı gerçek tedaviyi taklit eden bir plasebo prosedürüne tabi tutuldu.

Beş günlük tedaviden sonra birkaç standart değerlendirme yöntemine göre, tedavi grubundaki katılımcıların %78.6’sı artık depresyonda değildi.

Çalışmanın yazarlarından Alan Schatzberg, “Oldukça gerçekçi bir etki ve oldukça kalıcı.” dedi. Başarılı hastalar arasında 15 yaşından beri depresyonda olan 60 yaşındaki Tommy Van Brocklin de vardı. Brocklin’in açıklamasına göre 1975te, şimdi sahip olunan ilaçlar ve tedavi yöntemleri yoktu.

“Yeterince çabalamadığım söylendi. Bunca yıl çalıştım ama bazen çok zor oldu.” ifadelerini kullandı. Eylül ayında Van Brocklin, SAINT tedavisi gördü ve bir haftadan daha kısa bir sürede çığır açan bir gelişme buldu.

Şu anda ABD Gıda ve İlaç Dairesi (FDA) tarafından onaylanan manyetik stimülasyon tedavisi, altı haftalık günlük seanslar gerektirir.

Buradaki önemli nokta, tedavi gören hastaların sadece yarısının iyileşmesi ve sadece yaklaşık üçte birinin depresyondan remisyon yaşamasıdır.

SAINT, stimülasyonu hedefleyecek en iyi yeri bulmak için bir MRI kullanarak manyetik darbeleri her hastanın beynine göre hedefleyerek bu tedaviyi ilerletir. Darbeler, beynin depresyon yaşayan insanlarla en güçlü ilişkisi olan bir bölgesine uygulanır. (bundle)

İnsan beyni evrensel bir kodlama mekanizmasına sahip olacak

Gerçek şu ki, teknolojik bir cihazda navigasyonun nasıl çalıştığını beyinden çok daha iyi biliyoruz.

Rehberli bir uydu navigasyon cihazının yardımıyla seyahat ettiğimizde, her zaman nerede olduğumuzu ve nereye gittiğimizi anında biliyoruz.

Sistem basittir: Arabamızdan uyduya gönderilen bir sinyal, üçgenleştirildiğinde, hem statik hem de dinamik konumumuzu gösteren navigatöre geri gönderilir.

Ancak çoğu zaman caddeden aşağı indiğimizde beynimizde benzer bir şeyin olduğunu fark etmeyiz: Nerede olduğumuzu (bilinen bir yer ise) her zaman biliriz çünkü beynimiz sinyali duyulardan (sokak, evler, ağaçlar) alır. ) ve konumumuzu bildiririz.

Zar zor çözdüğümüz sofistike bir doğal navigasyon sistemiyle kaybolmak imkansız .

Kontrollü bir uzayda hareket ederken yaşayan laboratuvar farelerinin beynini analiz ederek, mekansal bilgiyi işlemede uzmanlaşmış “yer” adı verilen nöronların olduğunu bulduk.

Bu keşif 2014 Nobel Fizyoloji ve Tıp Ödülü’ne yol açtı.Ayrıca beynin koordinat haritasını oluşturan ağ nöronlarına sahip olduğunu da biliyoruz.

Faz presesyonuna dikkat edin

Uzamsal nöronlar, beynin uzaysal bellek ve navigasyondan sorumlu kısmı olan hipokampusta bulunur: fare bilinen bir alana girdiğinde aktive olurlar. Bu şekilde yönlendirilir.

Ayrıca daha şaşırtıcı bir şey bulduk: Bu nöronlar, hayvan bilinen bir alana yaklaştığında diğer sinir hücrelerinden daha erken ateşleniyor.

Bu beklenti, ardı ardına domino taşları gibi birbiri ardına aktive olan komşu nöronları uyandırır, sinapsları (nöron bağlantıları) güçlendirir ve böylece uzayda seyahat yolunu işaret eder.

Tüm bu nöral başarı, nörobilimcilerin ilgisini çeken, faz devinimi olarak bilinen örtük bir süreç sayesinde mümkündür : nöronlar bir yeri tanıyarak diğerlerini tahmin ettiğinde ortaya çıkar.

Presesyon , beyinde sürekli olarak üretilen elektriksel sinyalleşme ile bir yerin yakınında uzamsal nöronların beklenen aktivasyonunun gerçekleştiği an arasında bir ilişki kurar .

Başka bir deyişle, bizi uzaysal navigasyona hazırlayan nöronal aktivasyon, gerçekleştiği belirli zaman kadar önemlidir.

Nöral atımların frekansı önemlidir, ancak senkronizasyon, faz deviniminin anahtarıdır: bu, sinir uyarılarının hızının koduna eklenen bir zaman kodudur.

Faz devinimi kemirgenlerde uzun zamandır bilinmesine rağmen, memelilerde genelleştirilip yaygınlaştırılmadığı bilinmemektedir, ancak yarasalarda da (ayrıcalıklı bir uzaysal hafıza ile donatılmış) meydana geldiği gösterilmiştir.

Ayrıca insan beyni

Şimdi, yeni araştırmalar, bu faz deviniminin insan beyninde de bulunduğunu ve bunun doğada daha önce düşünülenden daha yaygın olduğunu öne sürdü.

İnsan beynindeki faz devinimi doğrudan değil, nöbetlerini izlemek için elektrotlar yerleştirilmiş 13 epileptik hastadan alınan beyin kayıtlarının istatistiksel analizi yoluyla tespit edildi.

Bu analiz, hastalar bir bilgisayar aracılığıyla sanal alanlarda seyahat ederken meydana gelen nöral aktiviteyi ortaya çıkardı: Böylece araştırmacılar, analiz edilen nöronlardaki faz devinimini tanımladılar.

Keşif önemlidir, çünkü beynin (herhangi bir uyduya ihtiyaç duymadan) uzay navigasyonumuza nasıl rehberlik ettiğinin gizemini biraz daha açığa çıkarır ve ayrıca öğrenmenin anahtarlarından birini bulmuş olabiliriz.

Araştırmacılar ayrıca, ses ve kokuları işleme gibi navigasyonla ilgili olmayan diğer sinirsel faaliyetler için faz deviniminin meydana geldiğini gözlemlediklerinde de şaşırdılar.

Diğer paralel araştırmalar, geçen yıl insan beynindeki görüntü işlemede faz deviniminin rol oynadığını ortaya koydu.

Daha iyi öğrenme

Bütün bunlar, araştırmacıları, faz deviniminin öğrenme ve diğer bilişsel süreçlerle ilgili olabileceğini düşünmeye yöneltti.

Bu çalışmalar presesyon faz beyni izin verdiğini düşündürmektedir için bu mekânsal pozisyonlarla ile aynı şekilde bağlantı süresi dizileri, görüntüler ve olaylar, o durgunluk Quanta dergisi saygı.

Araştırmacılardan biri olan Salman Qasim, adı geçen dergiye, “Bu ilk kanıtı bulmak, beyinde muhtemelen tüm memeli türlerinde bulunan bir tür evrensel kodlama mekanizmasının (faz presesyonu) kapısını açıyor” diyor.

Bununla birlikte, araştırmacılar, Cell dergisinde yayınlanan makalelerinde, beyindeki faz deviniminin belirleyici rolünü ve öğrenmeye gerçekten katkıda bulunup bulunmadığını doğrulamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu kabul ediyor.

Ayrıca, bu sistemi anlamanın sadece insanların nasıl hareket ettiğini açıklamak için değil, aynı zamanda beynin çeşitli bellek süreçlerini nasıl desteklediğini netleştirmek için de önemli olduğunu vurgularlar. Bu, Alzheimer hastalığı gibi bozukluklar için olası tedavileri önerir.

Jacobs bir açıklamada şunları ekliyor : “Faz deviniminin insan beyni ve farklı davranış türleri için evrensel bir kod olup olmadığını daha fazla araştırmayı umuyoruz. O zaman bu sinirsel kodlama mekanizmasının beyin-makine arayüzleri ve terapötik beyin stimülasyonu için nasıl kullanılabileceğini daha iyi anlamaya başlayabiliriz.;

41 Saat Kocaeli Haber

İklim değişikliği insan vücudunun boyutunu değiştiriyor

Temmuz ayı başlarında Nature Communications dergisinde yayınlanan yeni bir çalışmada , Birleşik Krallık’taki Cambridge Üniversitesi ve Almanya’daki Tübingen Üniversitesi’nden araştırmacılar, insan vücudunun büyüklüğü ile iklim arasında bir bağlantı kurdular. Bunun için modern insanın – Homo sapiens – ait olduğu Homo cinsine ait 300’den fazla fosilin beyin ve vücut ölçülerini incelediler .

Isı vücudun büyüklüğünü etkiler.

Buna paralel olarak, araştırmacılar ekibi, son milyon yılda dünyanın bölgesel iklimlerini tanımladı. Daha sonra her bir fosilin yaşarken hangi iklimi yaşayacağını belirlediler. Ve sonuçlar ikna ediciydi: insan vücudunun büyüklüğü sıcaklığa göre değişiyordu. Yani soğuk iklimde yaşayan erkeklerin bedenleri daha büyük, daha sıcak iklimlerde yaşayanların bedenleri ise daha küçüktü.

“Büyük organları soğuktan bireyleri koruyabilir – sen daha uzun, senin hacmine küçük senin alanın göreli, daha etkili ısı muhafaza böylece, ” Andrea Manica, evrimsel ekoloji profesörü de CNN, anlattı CNN. Cambridge University Bu bir olduğunu birçok hayvanda ve hatta çağdaş insanlarda bulunan bir ilişki, ancak şimdi biliyoruz ki, yıllar boyunca vücut büyüklüğündeki değişikliklerin önemli bir itici gücü olduğunu biliyoruz. son milyon yılda. ”

Beyin için daha az kesin sonuçlar

Öte yandan, beynin boyutuyla ilgili sonuçlar daha az belirgindi. Ekip, iklimin beyin büyüklüğünde bir rol oynadığını çıkardı, ancak her şey çevresel değişikliklerdeki çeşitlilikle açıklanamadı.

Bilim adamı , ” Ancak, iklimin beyin boyutundaki değişiklikleri vücut boyutundan çok daha az açıkladığını belirtmek önemlidir ” dedi. Bu, sosyal yaşamla ilişkili ek bilişsel zorluklar gibi diğer faktörlerin giderek daha karmaşık hale geldiği, daha çeşitli diyetler ve daha sofistike teknoloji, muhtemelen beyin büyüklüğündeki değişikliklerin ana itici güçleriydi. ”

Çalışma aynı zamanda bize, iklim değişikliğinden kendi boyutlarını etkileyen tek kişinin insanlar olmadığını da hatırlatıyor . Örneğin, bilim adamları 2019’da Kuzey Amerika göçmen kuşlarının artan sıcaklıklara tepki olarak son 40 yılda boyutlarının küçüldüğünü ortaya çıkardı.

Ayrıca okuyabilirsiniz;

Popüler Galler sahilinde 1500 yıllık orta çağ mezarlığı ortaya çıkarıldı

Kocaeli Haber