27 yıllık evlat nöbeti

Anneciğim ben çok mücadele verdim. Seni aramak, bulmak için çok mücadele verdim ama sana ulaşamadım anneciğim. Sen gelince hayatım tamamlanacak, hep yarım kaldık” dedi.
Deprem anında 6 yaşında olan kızının sarsıntıdan sonra bir teğmen tarafından bulunarak askeri hastaneye götürüldüğünü, ardından da daha sonra vefat eden Albay M.T. tarafından himaye altına alındığını iddia eden Karamert, kızına kavuşmanın hayalini kuruyor.
Deprem felaketinin ardından evladını bulabilmek için çalmadık kapı bırakmayan, kızını arayışını ve verdiği zorlu mücadeleyi daha önce kaleme aldığı “Gözde-Sesimi Duyan Var Mı?” isimli kitabıyla da duyurmaya çalışan acılı anne, yetkililerden yardım bekliyor.

“12 saat boyunca eşimle yan yanaydık ama birbirimizi görmüyorduk”
17 Ağustos akşamı kızı Gözde’yi uyuttuğunu, kendisinin de uykuya daldıktan sonra depremin yaşandığını anlatan Karamert, “O sarsıntıyla odanın kapısı kapandı. Benim bağırmama eşim uyandı, yani o ilk sarsıntıyla uyanmamıştı. Kapıyı zorladım, açmaya çalıştım, eşim de arkadaydı. Kapı açıldı. Bina şiddetli bir şekilde sallanıyordu ama o andaki tek düşüncem, Gözde’yi alıp çıkmaktı. Gözde’nin odasına gitmekti. Kapı açıldı, yan yanaydık zaten, iki adım attık antre vardı; orada yıkıldı. Gözde’nin tam kapısının eşiğindeydik aslında ama odanın içine giremedik. Orada yıkıldık. Gözde’nin sesini hiç duymadım. Zaten 12 saat boyunca eşimle yan yanaydık ama birbirimizi görmüyorduk. Aramızda beton üstümüzdeydi. Ben 14 saat, eşim de sanırım enkaz altında kaldı” dedi.

“Gözde’yi askeri hastaneye bir teğmen götürmüş”
Kurtarıldıktan sonra eşi ve kendisinin yaralı şekilde hastaneye kaldırıldıklarını aktaran Karamert, kızı Gözde’nin kayboluş sürecine ilişkin iddialarını şöyle sıraladı:
“Daha sonra Gözde’nin askeri hastaneye gittiğine dair bir bilgi aldık. 15 gün ben hastanede yattım, eşim de 65 gün yattı. Onun durumu çok kötüydü, benden daha kötüydü. 15 gün süren tedavimin ardından ben hastaneden çıktım. Direkt askeri hastaneye geldik. Gözde’yi askeri hastaneye bir teğmen götürmüş. Gözde’yi boş arsada ağlarken bulmuş, kendisi başından yaralanmış. O teğmen de bizim yan binamızdaki başka bir arkadaşına misafirliğe gelmiş o akşam. Çocuktur, kırığı çıkığı olabilir diye onu da alıp hastaneye götürmüş, geri getirecekmiş amacı oymuş. ‘Yürüyordu, hiçbir şeyi yoktu’ dedi. Onunla görüştük. Askeri hastaneye kadar girmişler. Orada bayılmış teğmen. Ayıldıktan sonra Gözde yokmuş. Yanında çocuk yokmuş, sormuş. ‘Yanımda bir çocuk vardı, gördünüz mü?’ diye sormuş. Kimse görmemiş.”

“20 yıl boyunca mücadele verdim”
Karamert, yıllarca kızını bulabilmek için verdiği mücadeleye dikkati çekerek, “Uzun bir süreç. Tek başıma mücadele verdim, yapabildiğim ne varsa onu yapmaya çalıştım. Tabii ki polis araştırsın diye uğraştım ve ben bu uğraşıya tam 20 yıl verdim. Bir yetkiliye ulaşmak için 20 yılımı heba etmişim. Aslında önemsenmedi. Gerçekten deprem kayıplarına hiç değer verilmedi. Ben niye bir anne olarak Türkiye’de yaşarken 20 yıl boyunca polis araştırsın diye uğraşayım? Neden yani? Ne kadar uzun bir süreç…Bir çocuk doğuyor ve askerlik çağına geliyor. Nasıl bir acıdır ki 20 yıl niye ben bunun mücadelesini verdim?” diye konuştu.

“Gözde’nin yaşadığına dair yüzde 90 gibi umutlar, ifadeler, bir sürü kanıtlar var”
20 yıllık mücadelenin ardından polisin olayı araştırması için dosyanın açıldığını ifade eden Nurgül Karamert, inancını hiç yitirmediğini belirterek, şöyle devam etti:
“Pandemi zamanıydı. Kendi kendime ‘Başardın’ dedim çünkü kendi kendime yapabileceklerim çok sınırlıydı. Tabii ki polisin araştırmasıyla benim araştırmamın hiç alakası olmaz. Sanki böyle sırtınızda yük taşırsınız da bir anda atarsınız ya, öyle hafiflemiştim ki… Gerçekten çok umut etmiştim. ‘Tamam, başardın. Polis araştırıyorsa kesin bir şey bulacak’ dedim çünkü ben bunu hissetmek istediğim için hissetmedim, bir anne olarak gerçekten ben ‘Gözde’nin yaşadığını, kalbinin atışını, nefes aldığını hissediyorum’ dedim. İçimde öldüğüne dair hiçbir şey yoktu, baştan beri yoktu. Bu hissimin arkasındaydım. Polis de araştıracak deyince çok umutlandım, ‘Kesin bulunacak’ dedim. Bir ay geçti, iki ay geçti, bir yıl geçti, iki yıl geçti… Evet, çok uğraştılar polisler ama polisler de bazı şeylere takıldı. Tabii ki savcı izin vermeyince gerekenleri yapamadılar. Kendi istediklerini yapamadılar en azından, savcının isteği doğrultusunda yapıldı. Albayın eski eşi Saadet Hanım’ın ifadesi alındı, ‘Bilmiyorum’ dedi, ki biliyor. Hala daha söylüyorum, biliyor, saklıyor. Peki bir insanın hani polislerin de beyanı bu yöndedir, dosyalar zaten açıp baksınlar; Gözde’nin yaşadığına dair yüzde 90 gibi çok büyük bir orandır yaşadığına dair umutları, ifadeleri, bir sürü kanıtlar var. En büyük şahit kız kardeşiydi. O albayı ilk ihbar eden kişi.”

“2,5 yıl olacak hala komisyon önünde incelemede”
Tüm bu araştırmaların ardından hukuki engellere takıldığını ve dosyanın kapandığını ifade eden Karamert, “Albay, kız kardeşi ile telefonla konuşurken bir kızı depremden sonra himayesine aldığını anlatmış. Hatta Gözde ve Mert diye aklında kalmış. Sonra kadın beni televizyonda görmüş. Yine bir kanala çıkmıştım, aynı çocuk olabilir, abisinin aldığı çocuk olabilir diye kendisi bizi buldu. Hatta kendisinin de her yerde ifadesi vardır. Kendi oğlunun da ifadesi var. İtiraz ettim, itirazım nihai ret aldı. Tekrar itiraz ettim bir üst mahkemeye; şu anda 2,5 yıl olacak hala komisyon önünde incelemede. Ben, beni izleyen hakim, savcı kim varsa, ya da bunun yetkilisi, bu dosyayı kim inceliyorsa… Gerçekten merhametine sığınıyorum, vicdanına sığınıyorum. Merhametli ve vicdanlı bir savcı ya da bir hakim bekliyorum. Ben zaten çok uzun yıl beklemişim, neredeyse 30 yıl olacak. Neden ret verilecek ya da kabul edilecek diye beni bu kadar bekletiyorsunuz? Bu kadar dosya aslında belliydi. O kadar çok dosya var ki, bir tanesini okusa aslında anlayacaktı. Okudular mı, okumadılar mı onu da bilmiyorum. Artık gerçekten kimin merhametine sığınacağımı da bilmiyorum. Bunca yıl çabaladım, evet çok uğraştım, çok mücadele verdim ama mücadelenin sonunda Gözde’yi bulamadım. Gözde’yi bulmamda kim yardım eder onu da bilmiyorum, gerçekten bilmiyorum” ifadelerini kullandı.

“Artık mücadeleden gerçekten yoruldum”
Duygularının karmakarışık olduğunu, çok yorulduğunu anlatan ve gözyaşları içinde yardım çağrısında bulunan acılı anne, şunları kaydetti:
“Gerçekten çok yoruldum. Dünya gözüyle 3 çocuğumu bir arada görmeyi çok istedim, çok mücadele verdim ama olmadı yani, olduramadım. Neyi eksik yaptık ya da neyi çok fazla yaptık onu da bilmiyorum. Beynim gerçekten durmuş vaziyette, ne yapabilirimi zaten hiç bilmiyorum çünkü yapılabilecek, kendi başıma yapabileceklerimin hepsini yaptım. Gözde’siz çok zor geçti. İki tane daha çocuğum oldu, evet onların da annesiydim ama hiç normal bir anne olamadım. Onların hiçbir suçu yok evet biliyorum ama bu kadar mücadele verirken, bu kadar hayat mücadelesi verirken, bu kadar kafa doluyken çok dört dörtlük bir anne miyim? Asla zaten öyle bir iddiam olmadı ama elimden geleni yapmaya çalıştım. Hem Gözde’yi aradım hem çocuklarımın ikisine annelik yapıp ne oluyorsa arkalarında durmaya çalıştım, büyütmeye çalıştım. Hep mücadeleyle geçti hayatım, gerçekten her işim mücadeleyle geçiyor. Artık mücadeleden gerçekten yoruldum. Lütfen yetkililere sesleniyorum artık, gerçekten yeter. Artık bizi çocuğumuzla kavuştursunlar. 3 çocuğumu bağrıma basıp düşünmek istiyorum. Gözde belki evlenmiştir, çocukları olmuştur bilemiyorum. Belki bizi istemeyecek, onu da bilmiyorum. Tek istediğim onu dünya gözüyle görmek. Varsın beni istemesin. Bileyim ki iyi bir yerde yaşıyor, hayatı güzel geçmiş. ‘Hayatı nasıl geçti? diye düşünmeyeyim en azından. Acaba kötü şartlarda mı yetişti? Sürekli bunu düşünmek çok zor, bunu yaşamak çok zor. Bulabilme umudumu yitirmek üzereyim artık, yardım alamıyorum. Tek başıma yapamıyorum.”

“Sen gelince hayatım tamamlanacak”
Son olarak yıllardır aradığı kızı Gözde’ye seslenen anne Karamert, “Anneciğim ben çok mücadele verdim. Seni aramak, bulmak için çok mücadele verdim ama sana ulaşamadım anneciğim. Sen beni izliyorsun, ben seni isteyerek vermedim. Sana ne yalanlar söylediler bilmiyorum ama ben seni arıyorum ve bekliyorum. Sen gelince hayatım tamamlanacak anneciğim, hep yardım kaldık. İnşallah beni izleyen merhametli yetkililer vardır. Herkesin vicdanına sığınıyorum” dedi.

Aileler çağrıda bulunuyor evlat nöbetine yeni aileler katılmaya devam ediyor

Terör örgütü PKK tarafından dağa kaçırılan çocukları için 3 Eylül 2019’da farklı kentlerden Diyarbakır’a gelerek HDP il binası önünde bin 160’ıncı gününde devam ediyor.

Ailelerin çağrısı ve güvenlik güçlerinin çalışmalarıyla şimdiye kadar 38 örgüt mensubu ailesine kavuştu.

Bugünde Hakkari’nin Yüksekova ilçesinden gelen baba Husret ve anne Gurbet Altun, 6 yıl önce 20 yaşındayken iddiaya göre kandırılarak dağa götürülen evladı Hikmet için oturma eylemine katıldı.

Burada gazetecilere açıklamada bulunan baba Husret Altun, oğlunun Van’ın Başkale ilçesinde çoban olduğunu ve kaçırıldığını ileri sürdü.

Altun, “6 senedir kaçırdılar, oğlumu istiyorum. Oğlum gelinceye kadar gitmeyeceğim.

HDP oğlumu kaçırdı. Benim ciğerim yandı, kimsenin ki yanmasın. Gece- gündüz yatmıyorum” dedi.

Altun ailesi, basın açıklamasından sonra evlatlarının fotoğrafını alarak çadırda bulunan diğer ailelere katıldı.iha

41 Saat Kocaeli Haber

Evlat nöbetindeki babadan oğluna çağrı: “Fırsat bulduğun an kaç gel”

Çocuklarının terör örgütü PKK mensuplarınca dağa kaçırıldığı iddiasıyla 3 Eylül 2019’da farklı kentlerden Diyarbakır’a gelerek HDP il binası önünde oturma eylemi yapan ailelerin evlat nöbeti bin 108’inci gününde devam ediyor.

2019’da kaçırılan oğlu Yusuf Begdaş için oturma eylemini sürdüren baba Celil Begdaş, oturma eylemini kararlılıkla sürdürüyor. Oğlunun HDP il binasından dağa kaçırıldığını iddia eden Begdaş, “Oğlum 5 Mayıs 2019’da Diyarbakır HDP il binasından götürüldü.

Çocuğumu HDP ‘den başka kimse götürmedi. HDP olmasa bu ailelerin çocukları gidemezdi. İnsan haklarından bahsediyor HDP’li yetkililer, hepsi yalan söylüyor. 3 yıl önce oğlumu götürdüler.

Suriye’de oğlumu bırakmıyorlar. HDP’den başka kimseyi suçlamıyorum. Oğlumun montu ve kimliği HDP binasından çıktı” dedi.

“Oğluma sesleniyorum, bunlar hiçbir zaman Kürtleri temsil etmiyor” diyen Begdaş, “Tam tersi bunlar Kürtlerin düşmanıdır. Siz hangi akla hizmet ediyorsunuz? Amerika ve İsrail’e hizmet yapıyorsunuz.

Gelin Türkiye’ye teslim olun, ceza almazsınız. Şimdiye kadar gelen 37 evlat, anne ve babasının kucağına gitti.

Anne ve babalarınız burada perişan olmuş. HDP’li vekillerin çocukları Avrupa ve Amerika’da sefa sürerken benim oğlum da Amerika’nın askerliğini yapıyor. Oğlum fırsatını bulduğun an çık gel” ifadelerinde bulundu.iha

41 Saat Kocaeli Haber

Acılı Babanın Hastanede Evlat Nöbeti

Genç kızın acılı babası ise her gün hastaneye giderek, ümitle kızından gelebilecek iyi haberi bekliyor.

Kocaeli’nin Gebze ilçesi Pelitli Mahallesi’nde kendisini adım adım takip eden bir şahsın saldırısına uğrayan 17 yaşındaki Ayşegül Aydın’ın Marmara Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde makineye bağlı olarak yaşam mücadelesi devam ediyor.

Acılı baba Metin Aydın ise 21 gündür her gün hastaneye giderek kızının yanında olmaya çalışıyor.

Her gün kızından gelebilecek iyi bir haber için umutla bekleyen baba Aydın, hastaneye gittiğinde ise kızına moral verebilmek için onunla hep konuşarak güzel şeylerden bahsediyor.

“Sesimi duydukça gözlerini kısık kısık açıyor”

Kızının hala yoğun bakımda makineye bağlı olarak yaşadığını söyleyen baba Metin Aydın, “Ara ara nöbet geçiriyor, atakları oluyor.

Durumunda ne iyiye giden bir şey var ne de çok kötüye giden bir şey var.

Konuşmuyor, sadece uyutulmadığı zaman gözlerini açıyor. Elini, kolunu, bacağını hareket ettiremiyor.

Her gün hastaneye gidiyorum.

Öğle saat 12.00 gibi hastanede oluyorum. 13.00 ile 15.00 arası ziyaret saatleri var.

Kızımı her gün ziyaret ediyorum. Her gün durumuna bakıyorum, onunla konuşuyorum.

Uyutulmuş olsa bile sesimi duydukça gözlerini kısık kısık açıyor.

Konuşuyorum, hastanede olduğumuzu söylüyorum, iyi olacağını söylüyorum, evimize gideceğimizi söylüyorum.

Ona moral olsun diye, üzgünlüğümü belli etmeden onunla konuşuyorum.

Güzel şeylerden bahsediyorum.

Ona sevdiği şeylerden bahsediyorum uyanınca güzel şeyler aklında kalsın diye.

Doktorlardan bilgi alıyorum her gün ama çok bir gelişme yok.

Geçen pazartesi beyin hücrelerini ölçen bir cihaza bağlamışlar.

Orada Ayşegül’ün beyin hücrelerinin bazı bölümlerinin öldüğünü söylediler.

Bunun da hasta genç de olsa yaşlı da olsa canlanma durumunun olmadığını söyledi doktor.

Ama ben kızımdan ümitliyim” dedi.

“Allah kimseyi ateşe düşürmesin”

Türkiye’de çok iyi doktorların olduğunu ve evladının iyileşmesi için destek beklediğini söyleyen Aydın, “Bu işle ilgili büyüklerimizle sürekli görüşüyoruz, onlara da söylüyorum,

Ayşegül için bir şey yapacaksak, Türkiye’deki beyinle ilgili en iyi doktorlar, profesörler kimse, Ayşegül’e en iyi neresi bakacaksa oraya alalım diye söylüyorum.

Türkiye’de çok iyi beyin doktorlarımız var.

Bizi dinleyip de duyan doktorlarımız olursa onlardan da yardım talep ediyoruz Ayşegül için.

Bizim günlerimiz bitti, biz sadece ayakta durmak için Ayşegül iyileşsin diye ümitle gidiyorum bakıyorum.

21 gün geçti olayın üzerinden.

21 gündür biz işi, gücü terk ettik, gündüz hastanede gece evimizdeyiz.

Ümitle bekliyoruz.

Bir gün gittiğimizde belki daha iyi olur, solunum cihazından çıkar, kendi nefes alıp vermeye başlar diye ümitle her gün gidiyoruz. Bizim günlerimiz zehir oldu.

Bizim hayatımız zehir oldu.

Şimdiye kadar biz bir şey görmemişiz.

Allah böyle bir acıyı kimseye vermesin.

Ateşe düşen yanıyor, ateşe düşmeyen hiçbir şey bilmiyor. Allah kimseyi ateşe düşürmesin” diye konuştu.

“Ruh halimiz paramparça”

İşten gelirken evinin yakınlarında bir kalabalık gördüğünü ve ne olduğunu merak edip baktığında ise kardeşinin yerde yattığını gördüğünü söyleyen ağabey Esat Aydın ise “Etrafına insanlar toplanmış.

Ben o an ne yapacağımı bilemedim.

Sonra hemen babamı aradım, oradakiler de ambulansı aramışlar.

Saldırgan şahıs da yanımızdaydı, ‘ben gördüm yanımda düştü’ falan dedi.

Ben böyle bir şey olduğunu hiç tahmin edemedim.

Benim babamda epilepsi hastalığı var, ben babamın krizine şahit oldum.

Kardeşim de o tarzda bir kriz geçiriyordu.

Ben darp edildiği şüphesini hiç duymadım.

Ama sonra hastaneye kaldırıldığında tereddüt etmeye başladım.

Çünkü kardeşim otobüsten indiğinde beni aramıştı, ben açmamıştım ‘Gel beni al’ diyordu.

Ben de burada olmadığım için, telefonu açmamıştım, geri dönüş de yapmadım.

Hastanede düşünmeye başladım. Sonra olay yerine döndüm.

Jandarmayla birlikte kamera kayıtlarını izledik.

Orada gördük ki o şahıs, yakın mesafeden kız kardeşimi takip ediyordu.

Zaten kamera açısından çıkar çıkmaz da kardeşimi çalılıkların içine çekmiş.

Artık orada ne yaşandığını bir kardeşim biliyor, o da hastanede yatıyor.

Şu an ruh halimiz paramparça.

İnsan içinde belli etmesem de tek başıma kaldığımda ağlıyorum.

Çok kötü durumdayız.

Ama Allah’ın izniyle kardeşim sapasağlam ayağa kalkacak. Böyle düşünüyorum” şeklinde konuştu.

41 Saat Kocaeli Haber

Hdp Önünde Evlat Nöbeti Tutan Aileler Gece Nöbetine Başladı

Çocuklarının terör örgütü PKK mensupları tarafından dağa kaçırıldığı iddiasıyla 3 Eylül 2019’da farklı kentlerden Diyarbakır’a gelerek HDP il binası önünde oturma eylemi başlatan ailelerin evlat nöbeti 184’üncü gününde de devam ediyor.

Şimdiye kadar akşam saatlerinde eylemlerine son veren ailelerden Celil Begdaş ile Süleyman Aydın bu akşamdan itibaren gece de evlat nöbetinde olup sabahlama kararı aldı.

4 yıl önce terör örgütü PKK tarafından kaçırıldığını iddia ettiği oğlu Özkan Aydın için oturma eylemine katılan Aydın, bundan sonra gece de eve gitmeyeceğini söyledi. Aydın, “Çünkü eve gidiyoruz evde bir huzur yok.

Artık vicdanları varsa gelsinler, çocuklarımızı istesinler. Çocuklarımız artık evlerine gelsin. Biz eve gidiyoruz, çocuklarımız, ‘hani bir gelişme var mı. diye soruyor.

Ama biz çaresizce hiçbir şey söyleyemiyoruz. O yüzden biz kararlıyız. Ya öleceğiz ya da çocuklarımızı getirsinler bize. Kararlıyız gitmiyoruz bir yere. Bundan sonra sabahlayacağız” dedi.

”SABAHA KADAR BURADA KALACAĞIZ”
Oğlu için oturma eyleminde olan Celil Begdaş da bundan sonra gece de kalacaklarını ve kesinlikle kalkmayacaklarını vurguladı. Begdaş, “Çocuklarımız gelene kadar biz buradayız. Ölsek bile biz buradan gitmeyeceğiz.

Büyütüyoruz çadırı, yer yoktur artık çadırda. Halk gümbür gümbür geliyor. Tüm millet yığılmaya başladı. Sabaha kadar burada kalacağız. Hiçbir yere gitmeyeceğiz” diye konuştu.

41 Saat Kocaeli Haber – İzmit Haber